Naaalala niyo pa ba yung diwatang bading ng Luneta? Well, parang naulit na naman ang ganitong pagkakataon sa akin. At this time, really close na talaga at muntikan pa akong ma-devirginize!?

Nitong kamakailan, habang binabaybay ko ang Greenbelt… G-R-E-E-N-B-E-L-T… may lalaking ewan ang tumapik sa aking balikat. Nagtatanong siya sa akin ng direction. English-speaking pa ang mokong kaya naman kinausap ko siya at para ma-practice ko rin ang napag-aralan ko sa speech class ko 4 years ago.

“Do you know the way to EDSA?” tanong ng stranger na sumulpot bigla sa likuran ko with matching usok at the background at sound effects na POOF.

“Yeah, you’ll turn right… blah, blah, blah” sagot ko naman. Ang gago naintindihan ang salita kong blah blah blah, may lahi rin yatang alien itong taong unknown na ito.

“Are you going the same way too? Can I walk with you instead?”

At dahil pinapalinis ko pa ang isang turnilyo ng chopper ko pumayag ako na samahan siya. “Oh sure!” sagot ko. Di ba napaka-nice at napaka-accomodating ko?

“You’re so nice and very accomodating. I like you.”

Sabi sa inyo mabait at accomodating ako.

Continue Reading